Kosciol sw Bonifacego

W r. 1945 kościół Św. Bonifacego szczęśliwie uniknął zniszczeń. Ponieważ zaś po wojnie w okolicznym rejonie bardzo licznie zaczęli się osiedlać przybywający do miasta Polacy, świątynia ta rychło stała się ośrodkiem ich życia religijnego. Pierwsza msza dla Polaków odbyła się tu już 20 V 1945. Odprawił ją ks. Kazimierz Lagosz, który został pierwszym polskim administratorem parafii Św. Bonifacego. Od r. 1951 proboszczem tej parafii był ks. Wacław Szetelnicki, autor fundamentalnego dzieła pt. Odbudowa kościołów w archidiecezji wrocławskiej w latach 1945-1972, do której często przychodzi się nam odwoływać wr tej pracy. W okresie powojennym przeprowadzono w kościele Św. Bonifacego szereg prac restauracyjnych. I tak w 1957 r. otrzymał on podtynkową instalację elektryczną i radiofoniczną, a w r. 1958 dolne partie ścian wewnętrznych wyłożono marmurem kieleckim. Z lat 1959-1960 pochodzi nowa polichromia wnętrza świątyni, będąca dziełem Edwarda Czucha. Głównym jej akcentem jest malowidło w prezbiterium, przedstawiające Chrystusa Króla w otoczeniu świętych Bonifacego, Wojciecha, Jacka i Jadwigi. W latach 1970-1974 kościół otrzymał dwa dzwony.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>